18/5/2008
Bir Dost
Beni yok bilirlerken yanımdaydın
Var oldum uzaklaştın biraz
Varlığım görünür olduğunda tanımaya başladım seni
Ama benden başkası tanımadı seni
Önce sık sık geldin sonra gitmiş gibiydin
Ama hep içimdeydin anlıyorum yüz gördükçe
Birileri yanımda olduğunda sen hep bir yere saklanırdın
Kimse kalmadığı zaman çıkardın ortaya
Seni sevmezdim ilk başlarda
Aksi bir şeydin hatırlarım
Hala da öylesin farkındayım
Sonra bir baktım senden başkası kalmadı
Beni dinleyen anlayan kendimi anlattığım
Ve anladım ki
Aslında senmişsin en iyi arkadaşım
Her zaman yanımdaydın ve
Her zaman dinledin beni
Hep umurunda oldu her yaptığım
Bilmediklerimi öğrettin
Ayna oldun ruhuma kendimi sende gördüm
Ve sayende oldu her şey başardığım
Kimileri sevmez seni kurtulmak ister
Boşver sen onları diyorum ki
İyi ki varsın
YALNIZLIĞIM
Yalnız olmaktan yakınır pek çok kişi.Ama seni sen yapan şeylerle genellikle yalnızlık tanıştırır seni.Ve senin nasıl biri olduğunu en iyi yalnızken anlarsın. Sana sadece yalnızlık yalan söylemez.Ve böylesine dürüst, böylesine sadık bir dostu başından atmaya çalışmak en büyük vefasızlıktır bence...
Sen ne kadar çabalarsan çabala, unutmaya çalışırsan çalış, yalnızlık seni unutmaz.Ve yalnızlığın değerini kaybedince anlayabilirsin.O yüzden, her yalnızlığın değerini bil.Yalnızlıklar geleceğinin yaprak testleri gibidir.Tek farkı küçük yuvarlaklar karalamazsın."Sen"in temellerini o atar.
Bu yazıyı (daha doğrusu gerçekleri) yalnızlığa, yalnızlığı sevenlere ve özellikle de bu yalnızlık bilmecesinin farkına varmamı sağlayan Kara Kediciğe armağan ediyorum.Herkes kendine ve iyi dostlarına iyi baksın.
Konu: yalnızlık
yalnızlığa döktüm içimi,benim bile bilmediklerimi,dert diye adlandırdıklarınız vardı ya işte onları yok eden biriydi.bir ara terkettim onu.hayat ya çekti beni.meğer kandırıyormuş herkezi.gene sığındığım liman oldu yalnızlık.hiç terketmediki ben olmadığımı bildiğim beni.
Bağlantı »